O nama

 

ISTORIJAT

Davne 1922. godine, dakle 27 godina pre zvaničnog osnivanja Niže muzičke škole u Apatinu je radila neka vrsta privatne škole. Nastavnica Margita Piri je privatno podučavala decu sviranju, solo pevanju i teoriji muzike, a te su godine značajno uticale na kasnije samo otvaranje niže muzičke škole, jer su bile pokazatelji potrebe apatinskih mališana za muzičkim obrazovanjem.
Prvi javni učenički koncert apatinska Muzička škola održala je 21. juna 1942. godine, pre podne u pola jedanaest, u velikoj Sali hotela Šiler. Koncert su priredili učenici profesora Janoša Kiša (4 učenika) i profesorice Marte Trilzam (9 učenika). 
 

PRVA ŠKOLA

Godine 1942-44/45. Apatin ima svoju Muzičku školu pod nazivom „Államilag engedélyezett zeneiskola“, koja radi kao istureno odeljenje Somborske državne muzičke škole. Direktor škole je bio dr Janoš Kiš. Tih godina oni koji su pohađali ovo odeljenje mogli su učiti svirati klavir ili violinu, a u školi su predavali nastavnici Margita Piri (klavir), Kata Krig (klavir), Ferenc Klajn (violina) i Marija Kartali (klavir).
 

 Posle nekoliko godina prekida odeljenje nastavlja sa radom 1. maja 1948., kada se obnavlja Somborska muziška škola, sa sledećim odsecima: klavir, violina, harmonika i duvački instrumenti (truba i klarinet). Upisano je 80 učenika sa kojima je radilo četiri stalno zaposlena nastavnika i dva honorarna. Škola je radila na terasi Pivare, a 1949. godine je preseljena u zgradu Maršala Tita.
 

Dana 22. oktobra 1949. godine Gradski Narodni odbor doneo je odluku da se u Apatinu otvori šestorazredna Niža muzička škola. Imaće  odseke za klavir, violinu, violončelo i dvogodišnji pripremni tečaj za solo pevanje, duvačke instrumente, kontrabas i harfu. U prvi razred će se moći upisati svi oni koji su završili najmanje jedan razred Osnovne škole, a na osnovu prijemnog ispita. Odlučeno je da škola radi prema tadašnjem planu i programu komiteta za kulturu i umetnost FNRJ, da će biti na budžetu Gradskog narodnog odbora, a isti će izvršiti odabir nastavnika na osnovu molbi koje im dostave.
 

Od osnivanja 1949. godine škola nosi naziv „Niža muzička škola“. Na čelu škole je Aleksandar Nađ, koji je funciju direktora obavljao sve do 1957. godine. Pored toga je učenicima predavao violinu. Od nastavnika te 1949. godine klavir predaju Margita Piri i Kata Krig, duvačke instrumente Stevan Piri, kontrabas predaje honorarni nastavnik Aleksandar Tatai, a solfeđo Martin Benc. Škola je imala i domarku Barbaru Peči.
Te, prve školske godine 1949/50. od upisanih 212 učenika završne ispite je polagalo 123 učenika. Na samom početku godine upisalo se nešto više učenika, ali je veliki broj ubrzo napustio školovanje.
Učenici su prvih godina nove šestogodišnje škole izučavali klavir i violinu, sve dok 1950. godine na čelo škole nije došao Julije Engelhardt. Kao nastavnik duvačkih instrumenata omogućio je da se u školi otvori i odsek za duvačke instrumente. Godine 1958/59. škola uvodi i odsek harmonike koja izaziva najviše interesovanja kod učenika.

Finansiranje škole


Prvih godina, po osnivanju, osnovna delatnost škole se finansirala iz budžeta opštine koja je bila osnivač, a roditelji su mesečnim roditeljskim doprinosom pomagali školu i njen rad. Osnivanjem Međuopštinske zajednice obrazovanja Savet škole ukida roditeljski doprinos, pa se finansiranje ostavruje isključivo iz sredstava Međuopštinske zajednice obrazovanja.
Veliki deo sredstava koje je škola u to vreme dobijala odlazio je na zamenu instrumenata i nameštaja koji su bili u lošem stanju. I zgrada u kojoj se odvijala nastava je zahtevala skupo održavanje. Materijalne i investicione potrebe su bile velike, a sredstva ograničena. Ipak, škola se snalazila. Obnovljena je kolekcija muzičkih instrumenata na kojima su učenici svirali, kupljen je komplet duvačkih instrumenata za orkestar, tri harmonike, klavir za održavanje instrumenata za mlađi pripremni uzrast.
 

Kulturna i javna delatnost škole
 

U Nižoj muzičkoj školi pedesetih godina prošlog veka zaživljava muzička kultura Apatina kroz muzičke grupe, horove i orkestre koji postaju nezaobilazni kod javnih nastupa i zabava. Mladi se sve više uključuju u te aktivnosti, ali sa njima i njihovi roditelji šireći muzičku kulturu i njen razvoj kod građana. Od 1949. godine nezamislivo je da se u Apatinu održi neka muzička manifestacija, kao što su koncerti, akademije ili gostovanja, a da na njima ne učestvuju horovi i orkestri Niže muzičke škole.
Muško pevačko društvo koje je osnovano još davne 1859. godine sa ciljem društvenog razvoja života građana i stvaranja muzičkog raspoloženja. Društvo je osnovao kantor Jožef Inglikhofer, učitelj. Posle proslave 75 godina postojanja 1934. godine, Društvo se rasformiralo 1939/40.
Učitelj Jakob Šefter 1902. godine pokreće apatinski mešoviti hor „Ave“, a 1912. godine Salon orkestar čiji je bio i prvi dirigent. Godine 1927. godine kantor Peter Hauk osniva pevačko društvo „Cecilia“.
Nastavnici koji su radili u Nižoj muzičkoj školi pored osnovne delatnosti radili su i sa horom „Petefi Šandor“, horom Sindikalnog veća, horom škole, i Salon orkestrom. Stevan Fertner je 1951. godine osnovao đačko-omladinski orkestar koji je imao 15 članova, a pod rukovodstvom Julija Engelhardta do 1959. godine prerastao i Simfonijski orkestar Apatina.
 

Godine 1966/67. omladinci su osnovali veliki zabavni orkestar i vokalnu grupu sa solistima. Harmonika je zauzela važno mesto u opredeljivanju učenika za instrumente, pa je osnovan Orkestar harmonika od 20 članova kao manja kamerna grupa koji je radio pri muzičkoj školi.
Već tada, nastavnici i rukovodstvo škole razvijaju vrednu hvale osobinu – škola postaje domaćin mnogim solističkim umetnicima i orkestarima koji gostuju u Apatinu. Razvija odličnu saradnju sa Somborskom filharmonijom, Somborskim pevačkim društvom koji u nekoliko navrata svojim gostovanjima pružaju građanima velika zadovoljstva uživanja u prijatnim muzičkim večerima.
Prvi rezultati vrednog rada i truda vide se i na takmičenjima, pa učenici Niže muzičke škole, članovi horova i orkestara dobijaju priznanja na Republičkim takmičenjima Muzičkih škola u Pančevu, Novom Sadu, Boru, Smederevu, Sremskoj Mitrovici, Kikindi, Subotici i Pivnicama. Apatin je bio domaćin III Susreta muzičkih škola Vojvodine i savetovanja muzičkih pedagoga Vojvodine 8. i 9. marta 1969. godine.
 

Školovanje  od 1978/79. godine
 


Novi naziv škole usvojen je Statutom 16. novembra 1978. godine na osnovu člana 231 Zakona o vaspitanju i obrazovanju i glasi: Osnovna škola za posebno muzičko vaspitanje i obrazovanje „Stevan Hristić“ Apatin.  Te godine  školu je pohađalo 166 učenika, od toga 46 u pripremnoj grupi i 40 u prvom razredu. Učenici u mogli učiti sviranje intrumenata: klavir, harmonika, violina, klarinet, flauta i truba, ali i opšti predmet. Nastavu prate devojčice i dečaci, i to: 105 devojčica i 61 dečak.

Pedagoško veće donosi novi plan i program rada kome se Škola prilagodila i usvojila ga, pa se nastavnici trude da svojim radom i delovanjem ostvare sve ciljeve i rokove iz plana i programa. U nekim trenucima se na sastancima pedagoškog veća zajednički rešava problem kako savladati nastavnu građu po novom planu i programu. Tokom školske godine redovno se održavaju razna predavanja sa jedinstvenim ciljem da se poboljša rad nastavnika  i da se usvoje metode  savremene nastave.

 

Školovanje  od 1981/82. do 1989/90. školske godine
 


U školskog 1981/82. godini upisano je 166 učenika i raspoređeno na odseke klavir, harmonika, violina, flauta, klarinet, saksofon, truba, tenorhorna i baritonhorna.
Pedagoško veće obavlja redovne sastanke na kojima usvaja odluke kojima će se ostvariti napredak u radu, a odbacuje sve predloge koji se čine ili pokažu nepotrebnim ili neadekvatnim. Održavaju se dvadeset i dva sastanka zbora radnih ljudi na kojima se razmatraju različita pitanja. Održavaju se, kao i svih godina, saveti roditelja, sastanci odeljenskih veća, stručni aktivi.

Kulturna i javna delatnost škole tokom osamdesetih godina raste i Osnovna škola za posebno muzičko vaspitanje i obrazovanje „Stevan Hristić“ postaje nezaobilazna karika u lancu izvođača koji ulepšavaju sve događaje i slavlja kako u organizacijama tako i javnim svečanostima.
Škola jača i dobija sve više na ugledu. Pojačava se nastavni kadar, ali se uspeva i pronaći najbolji vaspitno-obrazovni metod rada koji ubrzo, ali i tokom svih osamdesetih godina daje dobre rezultate.

Već školske 1981/82. godine na takmičenju Pokrajine u Novom Sadu dve učenice osvajaju prva mesta. To su Nikolina Vejin, I razred harmonike klasa Darinke Sekulić i Biljana Salak, II razred harmonike u klasi kod istog nastavnika.

Školske 1982/83. učenik III razreda klarineta Nandor Kolesar iz klase nastavnika Đ. Tolda osvaja I mesto na Festivalu muzičkih škola.

Na festivalu SR Srbije u Smederevu, 11. aprila 1988. godine učenica II razreda flaute Jelena Tepavac, u klasi Marte Stojanović, osvojila je I nagradu  sa 90,6 bodova.
Na takmičenju u aprilu mesecu od 5. do 7. 1989. godine učenik Branislav Vlatković, III razred harmonike u klasi Darinke Sekulić, osvojio je I nagradu sa 90,15 bodova.
 Škola sve ove godine u celini, zahvaljujući napornom radu i dobrim izvedbama svojih učenika,  zauzima visoka treća mesta.
 

Školovanje  od 1990/91. do 1999/2000. školske godine

Devedesete godine donose neke bitne promene u državi i one će se odraziti i na Osnovnu školu za posebno muzičko vaspitanje i obrazovanje u Apatinu. Sedište škole je u ulici Franca Rozmana 1 (od 1993. godine ulica Svetog Save). Isturena odeljenja rade u Prigrevici sa 12 učenika koji sviraju harmoniku, u Sonti ima 7 učenika harmonike i u Kupusini 7 učenika duvačkog odseka. Ukupno je upisano 200 učenika.
Na početku decenije u školi predaje petnaest nastavnika, ali će njihov broj dolaskom izbeglica rasti i školske 1993/94. godine povećati se na dvadesetidva nastavnika.
Isto će se desiti i sa brojem učenika. Školske 1993/94. godine broj učenika je iznosio 210, dok je posle izbegličkog talasa i nakon vraćanja države, pa samim tim i grada Apatina, u neke redovnije tokove, broj učenika vratio se na 150 do 160 koliko on iznosi i u današnjem vremenu.
U rukovodstvu škole dolazi nekoliko puta do promena u devedesetim godinama prošlog veka. Tako školska 1990/91. godina počinje pod rukovodstvom Lidije Janković, profesora TO do 4. marta 1991. godine, a završava pod rukovodstvom Darinke Sekulić, str. učitelja harmonike, v.d. od 5. marta 1991. godine. Nju će 15. februara 1993. godine zameniti Rade Ivančević, prof. flaute.
Tih godina u Letopisu Muzičke škole piše da je Zbor radnika najveći broj sednica posvetio finansijskim problemima koji su onemogućavali normalan rad, isplati ličnih dohodaka, isplati prispelih računa u oblasti materijalnih obaveza i dr. Za 1990. godinu dugovanja fonda za obrazovanje Opštine iznose 510.000 dinara, a po periodičnom obračunu za I polugodište 1991. godine gubitak škole je 315.783,30 dinara.
Pored svih tih problema nastava je tekla normalnim tokom, a školska godina je uspešno završena bez obustave rada uz nadu da će u sledećoj školskoj godini finansijski problemi biti rešeni.
 

Od školske 1991/92. redovno se obeležava školska slava Sveti Sava i učenici nastupaju na koncertu posvećenom ovom prosvetitelju.
Dana 2. aprila 1999. godine Nastava je obustavljena zbog NATO bombardovanja dok se ne stvore uslovi za sigurno i bezbedno odvijanje nastave. Uvedeno je dežurstvo u školi. Pre podne su angažovani radnici u administraciji, a posle podne nastavnici. Odlukom Ministastva prosvete te godine nisu u školama održani godišnji ispiti. Bombardovanje je prekinuto u prvoj dekadi juna 1999. godine, kada su učenicima podeljene diplome za odličan uspeh. Ocene su se, te teške 1999. godine, zaključivale na osnovu ocena sa tromesečja.
Sledeća školska godina, 1999/2000., se u mnogome razlikovala od prethodne. Proslavljena je 50. godišnjica rada Muzičke škole u Apatinu. Proslava je bila dobro organizovana i izuzetno posećena od strane gostiju i publike. Koncert su održali bivši i sadašnji učenici, dodeljena su priznanja zaslužnim pojedincima i organizacijama. Priznanja su dodeljena svim radnicima škole od 1.9.1948. godine, kao i svim radnim organizacijama, školama u mestu i van mesta, Skupštini opštine Apatin, bivšim SIZ-ovima, muzičkim organizacijama u Vojvodini i Republici sa kojima je škola sarađivala tokom 50 godina postojanja i rada.
 

 

Školovanje  od 2001/02. do 2009/2010. školske godine


Novi vek donosi promene u državi, pa i u radu Osnovne škole za posebno muzičko vaspitanje i obrazovanje u Apatinu.
Na početku decenije školu vodi Rade Ivančević, koji posao direktora obavlja sve do 2004. godine, kada novi mandat preuzima nastavnik Nandor Kolesar.
On će školu voditi samo jedan mandat, od 2004. Do 2008. Godine, ali će se pod njegovim rukovodstvom nastaviti promene koje je Rade Ivančević uneo.
Škola se bori za značajnije mesto u opštini, za veća sredstva i ulaganja, za kupovinu nastavnih sredstava, instrumenata i opreme, kao i za pokrivanje bar dela troškova odlazaka učenika na takmičenja. Nastavlja se podsticanje nastavnika da pripremaju učenike za takmičenja, zapošljava se na određeno vreme novi kadar, uvodi se nastava za nove instrumente.
U rukovodstvu škole dolazi nekoliko puta do promena tokom ovog perioda. Tako  od 2008. do danas, mesto rukovodioca, odnosno direktora škole preuzima profesor Ferenc Kovač.
I škola nastavlja dalji razvoj u dobrom pravcu u kome je krenula.
Uopšteno se može reći da je rukovodstvo škole, odnosno njeni direktori, u periodu od 2000-te godine krenulo u jedan novi razvoj škole. Završen je period stagnacije, a podstaknut je rad sa učenicima, odlasci na takmičenja i izuzetna pažnja poklonjena rezultatima koje učenici i nastavnici ostvaruju.

Školske 2008/2009. Škola je obeležila 60 godina od njenog osnivanja. Napravljen je osvrt na period od davne 1949. pa do danas, a svečano je obeležen velikim koncertom na kome su učestvovali svi nagrađeni učenici. Uz brojne zvanice i goste, publiku su činili roditelji i poštovaoci klasične muzike i sa oduševljenjem ispratili ceo koncert koji je trajao dva časa.                  
Nakon više godina direktor Kovač je 2010. godine pokrenuo školski orkestar koji je nazvan „ Školski Big bend“ orkestar i napravio sa njim nekoliko koncerata na kraju školske 2009/10. godine koji su bili odlično prihvaćeni od strane publike.