Istorijat

POČECI MUZIČKOG OBRAZOVANJA U APATINU

Između dva svetska rata izrasta novi građanski stalež koji pokazuje veliki interes za muzičku umetnost. Osnivaju se duvački orkestri, orkestri za plesnu muziku, radi crkveni i gradski hor, osniva se i „salon orkestar“ koji sa solistima i horom izvodi poznate operete toga vremena.
Učenje sviranja na raznim instrumentima je takođe u porastu. Tako je poznata i tzv. „Privatna škola“ Margite Piri, koja podučava klavir, solo pevanje i teoriju muzike.
Od godine 1942 - 1944 Apatin ima i svoju Muzičku školu pod nazivom „Államilag engedélyezett zeneiskola”, (Muzička škola sa državnom dozvolom) koja radi kao istureno odeljenje Državne muzičke škole iz Sombora. Direktor škole je bio dr Janoš Kiš, a nastavnici Margita Piri (klavir), Katalin Krig (klavir), Marija Kartali (klavir), i Ferenc Klajn (violina). Te godine rada su značajno uticale na ponovno posleratno otvaranje Niže muzičke škole. Zadržani su: nastavnički kadar i muzički planovi i programi koji su se adekvatno prilagođavali novoj situaciji i obezbeđivali kvalitetan rad.

NOVA POSLERATNA ŠKOLA

1. maja 1948. godine kada se otvara i obnavlja rad Muzičke škole u Somboru, vrši se upis i u izdvojenom odeljenju te škole u Apatinu. Upisano je 80 učenika na odseke: klavir, harmonika, violina, truba i klarinet.
U nastavi su radili: Margita Piri, Katalin Krig, klavir, Aleksandar Nađ, violina, Aleksandar Tatai, kontrabas i drugi gudači.
Od 1949. god. u nastavi su radili i Stevan Piri, duvački instrumenti i Martin Benc, solfeđo. U školskoj 1949/50 radni odnos su zasnovali Franjo Klajn, violina, Anton Odri, violina i Marija Zahradnik, klavir.
1950. godine za limene i drvene duvačke instrumente i orkestar zaposlen je Julije Engelhardt. Na taj način zaokružena je jedna celina u obrazovno vaspitnom radu i postavljena dobra osnova za dalji rast i razvoj i uspešan rad škole.
Prvi direktor škole je Aleksandar Nađ, nastavnik violine.
U prvoj godini nastava se održavala u Upravnoj zgradi (terasa) Apatinske pivare.
Povećavanjem broja učenika i proširenjem aktivnosti Muzička škola je iskazivala potrebu za proširenjem prostora, za boljim smeštajem. Opština je prvo preselila školu u ulicu Maršala Tita (sa ulazom iz ulice Svetozara Miletića), a zatim u prostorije u Pivarskoj ulici br. 2, u privatnu zgradu porodice Reberić. Školske 1952/53 Muzička škola dobija samostalnu zgradu u ulici Dimitrija Tucovića br. 33 u kojoj će da radi sve do 1985. godine. Posle toga dobija još bolje uslove za rad preseljenjem u deo stare zgrade osnovne škole „Žarko Zrenjanin“, (ceo sprat), u ulici Franca Rozmana br. 1 (danas ul. Svetog Save).


NAZIVI ŠKOLE

Od osnivanja škola nosi naziv Niža muzička škola, a 1961. god. dobija naziv Škola za osnovno muzičko obrazovanje. 3. septembra 1968. g. dobija naziv Osnovna muzička škola „Stevan Hristić“ Apatin, a zatim Osnovna škola za posebno muzičko vaspitanje i obrazovanje „Stevan Hristić“ – Apatin. Ovaj naziv škole usvojen je 16. novembra 1978. g. na osnovu čl. 231 Zakona o vaspitanju i obrazovanju – Službeni list SAP Vojvodine br.14 /77. Osnovni ciljevi i zadaci, organizaciona struktura, plan i program su bili u skladu sa potrebama sistema školstva u društvu. Rad se odvijao u okviru šestorazredne nastave sa, uglavnom, istim odsecima kao što je predviđeno u prvom Rešenju, a na osnovu nastavnog Plana i programa propisanog za tu vrstu škola u Republici i Pokrajini. U Apatinu se škola, danas uglavnom naziva skraćeno: „OMŠ Stevan Hristić“ koja je sastavni deo obrazovno-vaspitnog sistema i kulturnog života sredine.

RUKOVOĐENJE

Prvi direktor škole od 1948 – 1957. godine bio je Aleksandar Nađ, violinista koji je srednju školu završio u Segedinu. Pored poslova rukovođenja školom, radio je i kao nastavnik violine i nastupao kao solista uz pratnju klavira, a bio je i član združenog apatinsko-somborskog simfonijskog orkestra.

Od 1957. g. do februara 1964. g. direktor škole je bio Julije Engelhardt nastavnik duvačkih instrumenata. Od samog početka rada u školi organizovao je i vodio duvački orkestar. Istovremeno je vodio i dečji simfonijski orkestar kojeg je preuzeo od nastavnika violine Franje Klajn. U tom orkestru su bili svi učenici, gudačkog i duvačkog odseka. Između ostalih, na programu orkestra su bile i Mocartova „Mala noćna muzika“, i Hajdnova „Dečja simfonija“, obe prilagođene izvođenju učenika niže muzičke škole. Sa tim kompozicijama orkestar je učestvovao i na Smotri u Novom Sadu. Radio je i sa horom i simfonijskim orkestrom odraslih nastupajući na akademijama i priredbama povodom državnih praznika.
Na funkciju vršioca dužnosti direktora škole je od februara 1964. g. do avgusta 1965. g. bio postavljen predsednik tadašnjeg Školskog odbora Muzičke škole Nikola Tatalović, inače sa stalnim zaposlenjem likovnog i muzičkog pedagoga u Gimnaziji „Nikola Tesla“ u Apatinu, gde vodi mešoviti hor. Dugogodišnji je član i solista Gradskog hora „Jedinstvo“ u Apatinu .

U 1965-66. školskoj godini za direktora je postavljen iskusni muzički pedagog iz somborske Učiteljske škole Stevan Bah, stručni učitelj teoretskog odseka.
Odmah po dolasku je oformio harmonikaški orkestar koji postepeno prerasta u omladinski orkestar s kojim učestvuje na Smotrama muzičkih škola i smotrama kulturno-umetničkih društava Vojvodine, a učestvuje i na smotrama Jugoslavije u Puli, gde osvaja 1. nagrade u tri godine uzastopno. Dve godine radi i sa omladinskim zabavnim orkestrom, a zatim i sa gradskim mešovitim horom „Jedinstvo“, do kraja 1978. g. Taj rad nastavlja i kao horovođa Kulturnog centra u Apatinu. Sa Horom ima uspeha i na Smotrama u Pokrajini u Rumi, gde osvaja srebrne i bronzane plakete.

Od avgusta 1978. godine do marta 1991. godine funkciju direktora škole je obavljala Lidija Janković, profesor. Muzičku akademiju, odsek „Muzička teorija“ je završila u Beogradu. Pored poslova direktora škole radila je i u nastavi Srednje škole za usmereno obrazovanje u društvenom i pravnom smeru i u Zajedničkim osnovama u 9. razredu na mađarskom nastavnom jeziku. Bila je i spoljnji saradnik Prosvetno-pedagoškog zavoda Sombor za muzičko vaspitanje. U Apatinu je član i korepetitor hora „Jedinstvo“ od 1957.godine do danas, vodila je i tamburaški orkestar KUD „Jedinstvo“ u Apatinu. Značajno je doprinela organizaciji i realizaciji preseljenja škole, adaptaciji i svrishodnom opremanju novog školskog prostora u ulici SV.Save br. 1.

Rade Ivančević, profesor flaute, bio je direktor od februara 1993. god. do avgusta 2004. g. U svom radu najviše pažnje je poklanjao pripremanju učenika za takmičenja u čemu su mu pomagali i profesori, bivši učenici škole sa duvačkog odseka, te je škola pojedinačno i ekipno osvajala mnoga prva mesta. Radio je i kao nastavnik flaute.

Najmlađi direktor škole bio je Nandor Kolesar, profesor klarineta. Akademiju je završio u Novom Sadu u klasi profesora Mihajla Kelbla. Dužnost direktora je obavljao od septembra 2004. do kraja decembra 2008. g. kada se vraća u nastavu. Veoma uspešno nastavlja praksu pripremanja učenika za takmičenja i druge nastupe koji osvajaju u glavnom prve nagrade. Od školske 1997-98 osvojio je sa svojim učenicima oko 40 prvih nagrada, što predstavlja izuzetan rezultat. I sam učestvuje u solističkim nastupima na koncertima u školi i Opštini. Član je duvačkog orkestra u Kupusini gde vodi i mešoviti hor Kulturno-umetničkog društva. Saradnik je i kamernog sastava u Subotici, a bio je i četiri godine dirigent Gradskog hora „Jedinstvo“ u Apatinu.

Današnji direktor škole Ferenc Kovač, profesor kontrabasa je dužnost preuzeo 29.12.2008. godine.
Muzičku Akademiju je završio u Zagrebu 1984.godine u klasi profesora Josipa Novosela. Radio je kao kontrabasista u operi u Sarajevu i Novom Sadu, a 20 godina je bio profesor Muzičke umetnosti u Gimnaziji „Nikola Tesla“ u Apatinu. Sada nastavlja rad svojih prethodnika u Muzičkoj školi u Apatinu.